Saturday, March 2, 2019

கல்முனை மக்களின் 2/3 பகுதி கரவாகு வடக்கு கிராமசபைக்கு புதிதாக வரவேண்டுமென்ற தமிழ்த்தரப்பின் கோரிக்கைதான் பிரச்சினையாகும்.

தமிழ்த்தரப்பு உடன்படாத எதையும் நாம் சாதிக்கமுடியாதா?
============================
வை எல் எஸ் ஹமீட்

ஆளும் கட்சியில் பங்கேற்கும் ஒரு சிறிய அல்லது சிறுபான்மைக் கட்சியின் பலம் என்பது ஆட்சியின் பிரதான கட்சியின் பாராளுமன்றப் பலம் அல்லது பலயீனத்தில் தங்கியிருக்கின்றது. உதாரணமாக மஹிந்தவின் ஆட்சியில் சிறுபான்மைக் கட்சிகளின் பலம் குன்றியதாய் இருந்தது. காரணம் அவரின் சொந்த பாராளுமன்றப் பலம் தேவைக்கதிகமாகவே இருந்தது. மறுபுறம் சந்திரிக்காவின் ஆட்சி முஸ்லிம் காங்கிரசில் தங்கியிருந்தது. அதனால்தான் மறைந்த தலைவரால் சாதிக்கமுடிந்தது.

இலங்கை வரலாற்றில் ஆளும்கட்சி இம்முறை இருந்ததுபோன்று பலகீனமாக ஒருபோதும் இருந்ததில்லை. அதன்முழுப்பலமும் சிறுபான்மைக் கட்சிகளாகவே இருக்கின்றன. குறிப்பாக முஸ்லிம்கட்சிகள் பிரதான பாத்திரத்தை வகிக்கின்றன. அது அண்மையில் கவிழ்க்கப்பட்ட ஆட்சியை மீண்டும் தூக்கி நிறுத்துவதில் மிகவும் துல்லியமாகப் புலப்பட்டது. ஆனாலும் சாதித்ததெதுவுமில்லை.

ஒரு அடையாளத்திற்காவது அகற்றப்பட்ட ஒரு அலுவலகலகத்தைக்கூட மீளக்கொண்டுவர முடியவில்லை.

மறுபுறம், ஆட்சியின் ஆரம்பத்தில் த தே கூ இன் தேவை அரசாங்கத்திற்கு இருக்கவில்லை; காரணம் ஶ்ரீ சு கட்சியும் ஆட்சியில் பங்காளியாக இருந்தது. ஆனாலும் அரசியல் ராஜதந்திரியான ரணில், மைத்திரியை நிரந்தரமாக நம்பமுடியாது; என்பதை ஆட்சியின்  ஆரம்பத்திலேயே புரிந்துகொண்டார். அதனால் எண்ணிக்கையின் அடிப்படையில் அன்று அவசியமில்லாதபோதும் த தே கூ ஐயும் ஒரு பங்காளிக்கட்சியாகவே நடாத்தினார்.

ஆட்சி தொடங்கி ஒரு வருடம் செல்வதற்குள்ளேயே மைத்திரி, ஐ தே கட்சியை விமர்சிக்க ஆரம்பித்தார். இந்நிலையில் தனது மைத்திரி தொடர்பான சந்தேகத்தை ஊர்ஜிதப்படுத்திக்கொண்ட ரணில் த தே கூட்டமைப்பைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக்கொண்டார்.

மறுபுறம், மீண்டும் ஜனாதிபதியாகும் கனவில் மிதக்க ஆரம்பித்த மைத்திரி த தே கூட்டமைப்பை அனுசரித்துப் போகத்தொடங்கினார். இதன்விளைவாக பல தசாப்தங்களாக இராணுவம் கையகப்படுத்திய காணிகள் படிப்படியாக விடுவிக்கப்பட்டன. இவ்வாறு த தே கூ  இருபுறமும் சாதனை அரசியலில் கோலோச்ச ஆரம்பித்தார்கள்.

நாம் நேரடி ஆதரவு கொடுத்தும் இதுவரை சாதித்ததெதுவுமில்லை. இழந்தவற்றின் பட்டியல்தான் நீண்டுகொண்டு செல்கின்றது.

இந்தப்பின்னணியில்தான் சாய்ந்தமருது உள்ளூராட்சி கோரிக்கை விவகாரமும் பார்க்கப்பட வேண்டும்.

கல்முனைப் பட்டினசபையுடன் அன்று இணைக்கப்பட்ட மூன்று கிராமசபைகளில் ஒன்றைப்  பிரிப்பதால் ஏற்படும் சமூக சமநிலை மாற்றம்காரணமாக அவ்வாறு இணைக்கப்பட்ட மூன்று சபைகளையும் கல்முனையில் இருந்து ஏககாலத்தில் வேறாக்குமாறு கல்முனை மக்கள் கோருகின்றனர். இதற்கு யாரும் எதிர்ப்பு இல்லை.

அதாவது சாய்ந்தமருதுக்கு தனிச்சபை வழங்கவும் யாரும் எதிர்ப்பு இல்லை. நான்காகப் பிரிக்கவும் யாரும் எதிர்ப்பு இல்லை. தமிழ்தரப்புகூட எதிர்ப்பு இல்லை.

அவ்வாறாயின் என்ன பிரச்சினை?
——————————————-
பிரச்சினை நான்காகப்பிரிப்பதில் அல்ல. மாறாக அவ்வாறு பிரிக்கும்போது முன்னாள் கல்முனைப்பட்டின சபையின் எல்லையில் தாளவட்டுவானில் இருந்து கடற்கரைப்பள்ளி வீதிவரை 2/3 பங்கு தூரத்தை முழுசாக தமக்கு வழங்கவேண்டும்; என்கின்ற தமிழ்தரப்பின் நியாயமற்ற கோரிக்கையாகும்.

1987ம் ஆண்டு திரு பிரேமதாச பிரதேசசபைத் திட்டத்தைக் கொண்டுவந்து இவற்றை இணைக்கமால் இருந்திருந்தால் இன்றுவரை அதே எல்லைகள்தான் இருந்திருக்கும். சாய்ந்தமருது மக்கள் எவ்வாறு அன்றிருந்த கிராமசபையை தமக்கு மீண்டும் கோருகின்றார்களோ அது எவ்வாறு சகலருக்கும் நியாயமாகத் தெரிகின்றதோ அதேபோன்றுதான் கல்முனை மக்கள் அன்றைய பட்டின சபையைக் கோருகின்றார்கள். ஆனால் கல்முனை மக்களின் 2/3 பகுதி கரவாகு வடக்கு கிராமசபைக்கு புதிதாக வரவேண்டுமென்ற தமிழ்த்தரப்பின் கோரிக்கைதான் பிரச்சினையாகும்.

முதலாவது தமிழ்த்தரப்பின் இந்த நியாமற்ற கோரிக்கை தொடர்பாக அவர்களுடன் பேசுவதே தவறு. (துரதிஷ்டவசமாக நம்மவர்கள்தான் அவர்களுடன் பேசவேண்டுமென்று பிரேரித்திருக்கின்றார்கள்; என்பது மிகவும் அதிர்ச்சியானது.) அவர்கள் வழமைபோல் அவர்களது தடைக்கற்களை போடுகின்றார்கள். நாங்களும் கையாலாகதவர்களாக கூட்டம் போட்டுப் பேசுகின்றோம். போதாதென்று குழு அமைத்து இன்னும் பேசப்போகின்றோம்.

நாம் புதிதாய் ஏதாவது கேட்கின்றோமா? இந்த ஆட்சியில் பங்காளிகள் நாங்கள். கவிழ்ந்த ஆட்சியை மீட்டுக்கொடுப்பதில் பிரதான பங்களித்தவர் நாங்கள். இன்று ஆட்சியைத் தக்கவைத்துக் கொண்டிருப்பவர் நாங்கள். எங்களை வைத்தே தேசிய அரசாங்கம் அமைக்கமுடியுமா? என்று சிந்திக்கின்ற அளவு அரசில் பலம்பொருந்தியவர்கள் நாங்கள். ஆனால் எங்களால் எதையும் சாதிக்கமுடியாது.

தயாகமகே எதிர்த்தால் பறிபோன ஒரு அலுவலகத்தைக்கூட கொண்டுவரமுடியாது; இராணுவம் பிடித்த காணிகளே அடுத்த பக்கம் விடுவிக்கப்படும்போது தேசத்திற்கு மகுடம் கண்காட்சிக்கான வாகனத் தரிப்பிடத்தற்காக கொடுத்த ‘கரங்கா’ காணிகளையே மீட்கமுடியாதவர்கள் நாங்கள்.

இந்த இலட்சணத்தில் அன்றிருந்த சபையைக் கேட்கின்றோம். தமிழ்தரதரப்பினர் எதிர்க்கின்றார்கள். எனவே, எங்களால் எதுவும் செய்யமுடியாது. 100% முஸ்லிம்கள் வாழும் வீதிக்கு தமிழர் எதிர்க்கின்றார்கள்; என்பதற்காக தாம் விரும்பும் பெயரையே வைக்கமுடியாதவர்கள் நாங்கள்.

முஸ்லிம் முதலமைச்சருக்காக கோசமெழுப்பினோம். முஸ்லிம் முதலமைச்சரும் வந்தார். ஒரு வீதியின் பெயர்மாற்றத்திற்கு ஒரு கையொப்பம் வைக்க கைப்பலம் இல்லாத முஸ்லிம் முதலமைச்சுப் பதவி.

முஸ்லிம் ஆளுநர் வந்ததும் சந்தோசத்தால் ஆர்ப்பரித்தோம். அவருடைய பேனையும் இவ்வீதிப் பெயர்மாற்றத்திற்காக கையொப்பம் வைக்கத்தயங்குகிறது. ஏற்கனவே ஆளுநருக்கெதிராக பல ஹர்த்தால்களைச் செய்து ஆளுநருக்கு செய்தியைச் சொல்லிவிட்டார்கள். “ கவனம் , நாம் விரும்பாத எதையும் நீங்கள் செய்யமுடியாது” என்று.

சண்முகா வித்தியாலய ஆசிரியை விவகாரம்; மனித உரிமை ஆணைக்குழு அடிப்படை உரிமை மீறல் எனத் தெரிவித்ததன்பின்னும் அந்த ஆசிரியைகளின் அடிப்படை உரிமையைக்கூட உறுதிப்படுத்த முடியாத அரசியல் பலவீனர் நாங்கள்.

அவ்வாறாயின் தமிழர் எதிர்க்கின்ற எதையும் நாம் சாதிக்கமுடியாதா? எதிர்க்கட்சியில் இருந்துகொண்டு மறைமுக ஆதரவை வழங்கிக்கொண்டு அவர்களுக்குத் தேவையானவற்றை சாதித்துக்கொண்டு தாம் விரும்பாதவற்றை முஸ்லிம்கள் சாதிப்பதைக்கூட தடுக்குமளவு பலம் அவர்களுக்கிருக்கும்போது நேரடி ஆதரவ வழங்கும்நாம் கல்முனைப் பட்டின சபையைக்கூட மீண்டும் பெற்றுக்கொள்ள வக்கற்ற நிலையில் இருக்கின்றோமே! எந்த முகத்துடன் வந்து அடுத்த தேர்தல் மேடையில் வீரவசனம் பேசப்போகின்றோம்.


த தே கூ எதிர்த்தால் இந்த அரசில் முஸ்லிம்களுக்கு எதுவித நியாயமும் கிடைக்காதா? என்று அரசிடம் கேளுங்கள். உடனடியாக கல்முனை மாதகரசபையை 1987 இருந்ததைப்போன்று நான்காகப் பிரகடனப்படுத்தச் சொல்லுங்கள்.





No comments:

Post a Comment